Er wordt hier ook gewerkt!

Na een weekend genieten in Guayaquil, was het tijd om er eens echt in vliegen! Stipt als we zijn, stonden we op onze eerste werkdag om 9u paraat aan het gebouw waar we de komende zes weken veel zullen vertoeven. Het werd echter snel duidelijk dat de Ecuadoranen deze stiptheid niet zo nauw aan het hart ligt, want rond 10u stroomden ze pas binnen. Na een voormiddag werken, werden we meegevraagd om te lunchen in het nabije shoppingcenter. We prijsden ons gelukkig dat we onze werkruimte even konden verlaten, want de temperatuur is er zowat te vergelijken met de frigo van de Colruyt!


Het is blijkbaar de gewoonte om tijdens de middag een bezoek te brengen aan een winkelcentrum om daar uitgebreid te lunchen. Een twee uur durende middagpauze is hier niet echt uitzonderlijk. Wij proberen om toch wel een beetje werk te verzetten op een dag, dus proberen wij ook onze middagpauzes iets korter te houden. Het jammere aan het werken op de faculteit is dat je voor elke deur die je door wil een badge nodig hebt. En die hebben wij niet. Het is dus altijd wachten en hopen dat iemand ons door de gangen loodst van en naar onze werkruimte.
Deze week gingen we ook na het werk al een paar keer op stap met onze nieuwe collega's. Op woensdag gingen we met een achttal mensen naar de "Frutabar", iets wat wij zouden omschrijven als een kleine taverne. We aten er een broodje en een slaatje, wederom genoten we van de Ecuadoraanse keuken. Daarna gingen we met een iets kleinere versie van het originele groepje nog iets drinken en leerden we één van onze eerste Spaanse slagzinnen: 'Vamos a chupar!'. Het heeft een vrij rare letterlijke vertaling, maar het betekent zoveel als 'We gaan pinten pakken!' (of dat werd ons toch verteld). Onderweg naar Las Peñas, waar we nog iets gingen drinken, maakten we echter nog een kleine omweg naar Mirador Cerro Paraiso (letterlijk: uitkijkpunt Paradijsheuvel) om een mooi uitzicht over Guayaquil te bewonderen. Al die lichtjes, het loonde wel echt de moeite! Na het nemen van enkele foto's tussen de verliefde koppeltjes, besloten we om terug de auto in te stappen.
We kwamen aan bij Las Peñas en gingen naar een heel gezellige bar, "La Paleta". Er werd ons verteld dat de naam afkomstig is van een spiraallolly. We dronken er rustig iets en leerden onze nieuwe collega's wat beter kennen.
Op donderdag gingen we na het werk iets eten met enkele collega's. We gingen naar Papa John's, een Amerikaanse pizzaketen. Het duurde wel even voor we doorhadden dat het over pizza ging, want in Ecuador klinkt dat ongeveer als "piksa" of zoiets... De pizza's waren echt heerlijk! Dus na -alweer- een verzadigd tot oververzadigd gevoel, gingen we huiswaarts.
Intussen zit onze eerste werkweek er al op (wat vloog die voorbij!) en bereiden we ons voor op een weekendje genieten van zon, zee, strand in Ecuador. Meer nieuws volgt dus!