Er wordt hier ook gewerkt!

Na een weekend genieten in Guayaquil, was het tijd om er eens echt in vliegen! Stipt als we zijn, stonden we op onze eerste werkdag om 9u paraat aan het gebouw waar we de komende zes weken veel zullen vertoeven. Het werd echter snel duidelijk dat de Ecuadoranen deze stiptheid niet zo nauw aan het hart ligt, want rond 10u stroomden ze pas binnen. Na een voormiddag werken, werden we meegevraagd om te lunchen in het nabije shoppingcenter. We prijsden ons gelukkig dat we onze werkruimte even konden verlaten, want de temperatuur is er zowat te vergelijken met de frigo van de Colruyt!


Het is blijkbaar de gewoonte om tijdens de middag een bezoek te brengen aan een winkelcentrum om daar uitgebreid te lunchen. Een twee uur durende middagpauze is hier niet echt uitzonderlijk. Wij proberen om toch wel een beetje werk te verzetten op een dag, dus proberen wij ook onze middagpauzes iets korter te houden. Het jammere aan het werken op de faculteit is dat je voor elke deur die je door wil een badge nodig hebt. En die hebben wij niet. Het is dus altijd wachten en hopen dat iemand ons door de gangen loodst van en naar onze werkruimte.
Deze week gingen we ook na het werk al een paar keer op stap met onze nieuwe collega's. Op woensdag gingen we met een achttal mensen naar de "Frutabar", iets wat wij zouden omschrijven als een kleine taverne. We aten er een broodje en een slaatje, wederom genoten we van de Ecuadoraanse keuken. Daarna gingen we met een iets kleinere versie van het originele groepje nog iets drinken en leerden we één van onze eerste Spaanse slagzinnen: 'Vamos a chupar!'. Het heeft een vrij rare letterlijke vertaling, maar het betekent zoveel als 'We gaan pinten pakken!' (of dat werd ons toch verteld). Onderweg naar Las Peñas, waar we nog iets gingen drinken, maakten we echter nog een kleine omweg naar Mirador Cerro Paraiso (letterlijk: uitkijkpunt Paradijsheuvel) om een mooi uitzicht over Guayaquil te bewonderen. Al die lichtjes, het loonde wel echt de moeite! Na het nemen van enkele foto's tussen de verliefde koppeltjes, besloten we om terug de auto in te stappen.
We kwamen aan bij Las Peñas en gingen naar een heel gezellige bar, "La Paleta". Er werd ons verteld dat de naam afkomstig is van een spiraallolly. We dronken er rustig iets en leerden onze nieuwe collega's wat beter kennen.
Op donderdag gingen we na het werk iets eten met enkele collega's. We gingen naar Papa John's, een Amerikaanse pizzaketen. Het duurde wel even voor we doorhadden dat het over pizza ging, want in Ecuador klinkt dat ongeveer als "piksa" of zoiets... De pizza's waren echt heerlijk! Dus na -alweer- een verzadigd tot oververzadigd gevoel, gingen we huiswaarts.
Intussen zit onze eerste werkweek er al op (wat vloog die voorbij!) en bereiden we ons voor op een weekendje genieten van zon, zee, strand in Ecuador. Meer nieuws volgt dus!

Eerste weekend in Ecuador.

Op zondag werden we rond de middag opgehaald door 2 jonge, ietwat nerdy kerels (computer engineers, weet-je-wel), die ons zouden meenemen naar een restaurant waar enkele van hun vrienden zaten te wachten... Tijdens de rit vertelde onze chauffeur-voor-één-dag ons dat hij een beetje "garnaal" was, dat is namelijk hoe ze een slechte chauffeur hier omschrijven. Hij vond van zichzelf dat hij een slechte chauffeur was, omdat hij nogal zenuwachtig achter het stuur zat. Wij vonden het echter een heel aangenaam ritje :).

Toen we aankwamen bij het restaurant, maakten we kennis met Alan, Alejandro, Felix, Lisette en Gustavo. We aten onze eerste echt volwaardige, Ecuadoraanse maaltijd. We kozen voor 'menestra', een heel lekker stoofpotje met rijst erbij. Na onze deugddoende (en gigantische) maaltijd, reden we de stad in: we bezochten eerst de Malecon del salado, de minder toeristische broer van de Malecon die we gisteren bezochten. We liepen door een zeer mooi parkje, met een aangenaam weertje. Een echt vakantiegevoel dus. Als klap op de vuurpijl kwamen we ook nog voorbij een klein optreden van een lokale band. Op de tonen van merengue en salsa besloten we dan om een tochtje op de rivier te maken, waar Alan onze tolk van dienst was. We kwamen enkele leuke dingen te weten en genoten van de boottocht. Daarna gingen we weer wat wandelen over de Malecon, om dan naar het Parque Historico de Guayaquil te rijden. Dit is een reproductie van het authentieke Guayaquil en het zou erg de moeite waard zijn werd ons verzekerd. Toen we aankwamen, bleek het park echter gesloten. Kleine tegenvaller, maar we keren er later in onze trip zeker nog eens naar terug!

Als plan B besloten we dan maar om terug naar de Malecon 2000 te gaan. We gingen nu de andere kant op dan de eerste dag. De Malecon liep afgeladen vol met mensen, die kwamen genieten van het straattoneel, voorstellingen, kraampjes, ... Onze Ecuadoraanse vrienden vertelden ons dat er op zondagnamiddag meestal wel aardig wat volk loopt op de Malecon om een familie-uitstapje te doen, maar zoveel mensen hadden ook zij hier nog maar zelden gezien. We kwamen voorbij een marktje met typische streekproducten en handgemaakte souvenirs. We kuierden gezellig langs de kraampjes en praatten wat met onze toekomstige ESPOL-collega's.

Om de drukte toch wat te ontlopen, besloten we om naar Bolivar Park te gaan. Een andere naam voor Bolivar Park is Iguanas Park, wat nog weinig aan de verbeelding overlaat. We hoefden dan ook niet lang te zoeken vooraleer we de leguanen doorheen het hele park zagen zitten. In bomen, maar ook op de grond waar ze zich zelfs gewillig lieten aanraken door mensen. Net naast dit mooie park staat de wondermooie Catedral Metropolitana, die we dan ook bezochten. Deze kathedraal is zowel prachtig aan de binnen- als de buitenkant. Marmeren vloeren en zuilen, prachtige glas-in-lood-ramen, ... en zowat 30 flat-screen tv's. Hier gaat de kerk blijkbaar mee met zijn tijd!

Aangezien de avond valt over Guayaquil rond 19u, was het ongeveer donker toen we uit de kathedraal naar buiten kwamen. Daarom hielden we het voor bekeken voor vandaag. Genoeg gezien voor één dag...

Na een wild ritje door het hectische verkeer van Guayaquil kwamen we uiteindelijk aan bij onze residencia. Toen we aankwamen, hadden we nog steeds geen honger: dat zegt dus wel iets over de porties voedsel die Ecuadoranen bereiden als middagmaal! We gingen dan vrij vroeg naar bed, want we waren (alweer) uitgeteld.

Eerste foto's

In dit album kunnen jullie de eerste foto's zien!

https://picasaweb.google.com/100365573876138760306

Eerste dag in Ecuador...

Na een geweldig nachtje slapen, waren we helemaal klaar om erin te vliegen... Om 9.30u kwam Katherine (onze promotor hier) even langs om ons de campus te tonen. De campus is als het ware een mini-stad: er zijn een achttal faculteiten, er is een gym en zwembad, ...

Daarna gingen we met 'Roberto y Carlos' (niet Roberto Carlos - jammer!) een dag Guayaquil verkennen. Na een bezoekje aan de MegaMaxi (de Ecuadoraanse Delhaize, nvdr) trokken we de stad in. We bezochten de Malecon, een prachtige heraangelegde dijk aan de Rio Guayas (rio = rivier). Omdat hier op maandag 25 juli de oprichting van de stad Guayaquil herdacht wordt, zijn er nu tal van straatactiviteiten aan de gang... Het was dus zeer gezellig wandelen in Guayaquil, op die Malecon.

Verder bezochten we nog Las Peñas, een wijk in traditionele bouwstijl. Er was ook een vuurtoren op een heuvel die via een trappenreeks (Serro Santa Ana) te bereiken was, van waaruit je bijna de hele stad zou kunnen zien. Roberto en Carlos vertelden ons dat er een 200 tal trappen waren, dus twijfelden ze even of we wel naar boven zouden gaan (met de hitte). Maar wij wilden uiteraard naar boven. Na een luttele 444 (neen, geen 200) trappen te beklimmen, kwamen we eindelijk aan bij de vuurtoren. Het was al iets minder gezellig wandelen in Guayaquil... Maar uiteraard was alles snel vergeten eens we boven op de vuurtoren een prachtig uitzicht over de stad kregen.

Als extraatje reden we nog even rond in de stad om in sneltempo enkele dingen te zien en een overheerlijk vruchtensapje te drinken. Daarna keerden we moe maar voldaan terug naar onze residencia om er opnieuw helemaal uitgeteld op bed te ploffen en lekker te slapen...

Quote van de dag: "Ik was graag af, ik word daar rustig van. En ik kuis nog graag ook." - Sofie

Vertrek

Vrijdag 22 juli 2011 begon ons avontuur op de luchthaven van Zaventem. Om 6u hadden we afgesproken aan de Starbucks om daar een kleine koffie te kopen, die iets groter uitviel dan gedacht! Onmiddellijk wakker dus... Na wat gezwaai, omhelzing en enkele tranen, vertrokken we richting Madrid. Eens aangekomen in Madrid bleek onze gate voor de vlucht naar Ecuador slechts 24 minuten stappen. Opnieuw goed wakker dus. Gelukkig was er de vrouw met de buggy! Met enige vertraging en een tussenstop in Quito landden we in Guayaquil (2u belgische tijd). We werden opgewacht door David die ons op een veilige manier door het hectische verkeer naar onze suites bracht ;-).

Toen we aankwamen aan onze residencia, werden we voorgesteld aan Yadira. Zij liet ons onze kamers zien en stelde daarna voor om nog snel iets te gaan eten. Hoewel we eigenlijk niet echt honger hadden, konden we zo'n vriendelijk aanbod toch niet afslaan...
We gingen uiteindelijk met 7personen nog snel op restaurant, waar we proefden van de lokale keuken (waardoor Yadira hoogstwaarschijnlijk een slapeloze nacht beleefde, omdat ze bang was voor maagproblemen bij die Westerlingen). We bezochten een heel gezellig restaurant: Cocolon...
Cocolon is een typisch Ecuadoraans gerecht: het is de rijst die hard geworden is omdat die eigenlijk iets te lang gekookt werd. Klinkt waarschijnlijk niet zo, maar het is eigenlijk best wel lekker!

Na lekker gegeten en gedronken te hebben, was het écht wel tijd om naar bed te gaan...

Welkom!

Welkom op onze blog (lieve volgertjes)!

Aangezien wij onze afstudeerstage in Ecuador uitvoeren, willen we iedereen graag op de hoogte houden van onze avonturen met deze blog!